خبرگزاری آریا -در حالی که عراق خود را برای انتخابات پارلمانی 11 نوامبر 2025 آماده میکند، تصمیم مقتدی صدر برای تحریم این انتخابات، بار دیگر معادلات سیاسی کشور را دستخوش تزلزل کرده است. این تصمیم، ادامه روند کنارهگیری صدر از سیاست رسمی است که از سال 2022 آغاز شد؛ زمانی که او با وجود در اختیار داشتن بزرگترین فراکسیون پارلمان، به دلیل ناتوانی در تشکیل دولت اکثریت بدون حضور نیروهای نزدیک به ایران، از مجلس کناره گرفت.
اما آنچه این بار تحریم را به سطحی جدید رسانده، دیدار صدر با آیتالله علی سیستانی، مرجع عالی شیعه در نجف است. این دیدار، که در سکوت رسانهای دفتر سیستانی برگزار شد، حامل پیامهایی چندلایه است: از یکسو، نشاندهنده تلاش صدر برای مشروعیتبخشی به اعتراضات آتی است؛ و از سوی دیگر، یادآور نقش تاریخی مرجعیت در مهار یا تشویق جنبشهای مردمی.
صدر در این دیدار، از برنامهریزی برای تظاهرات گسترده در 25 اکتبر خبر داده و خواستار موضعگیری یا فتوا از سوی سیستانی شده است. او تأکید کرده که این اعتراضات مسالمتآمیز خواهد بود و هدف آن، رد «تخلفات سیاسی» و «نامزدهای فاسد» است. با این حال، سکوت دفتر سیستانی نشان میدهد که مرجعیت هنوز تصمیمی برای ورود مستقیم به این منازعه نگرفته است.
از سوی دیگر، تحرکات میدانی جنبش صدر در مناطق پرجمعیت جنوب عراق، از جمله بصره، حیانیه و الرباط، نشان میدهد که این جنبش در حال بسیج اجتماعی است؛ نه برای مشارکت، بلکه برای مقاومت مدنی. این رویکرد، یادآور اعتراضات گذشته صدر است که گاه به تنشهای شدید با نیروهای «چارچوب هماهنگی» منجر شد.
در سطح کلان، تحریم انتخابات توسط صدر، میتواند به خلأ سیاسی و افزایش نفوذ نیروهای نزدیک به ایران کمک کند. تجربه شکست ائتلاف سهجانبه صدر، الحلبوسی و بارزانی در سال 2021 نشان داد که بدون اجماع فراگیر، تشکیل دولت در عراق ممکن نیست.
در نهایت، عراق در آستانه انتخاباتی قرار دارد که نهتنها درباره کرسیهای پارلمان، بلکه درباره مسیر آینده کشور تصمیمگیری خواهد کرد. حضور یا غیاب صدر، سکوت یا موضعگیری سیستانی، و واکنش نیروهای چارچوب، همگی تعیینکنندهاند. آنچه مسلم است، اینکه وحدت ملی و ثبات سیاسی عراق، بیش از هر زمان، نیازمند گفتوگو، شفافیت، و پرهیز از قطبیسازی است.