خبرگزاری آریا - دلار آمریکا در آخرین جلسه معاملاتی سال 2025 با ثبات نسبی همراه بود، اما در مجموع، روند نزولی قوی طی 12 ماه گذشته، آن را به بزرگترین کاهش سالانه از سال 2017 رساند؛ کاهشی که عمدتاً ریشه در کاهش نرخ بهره، نگرانیهای پیرامون استقلال فدرال رزرو و سیاستهای تجاری ناپایدار عهد دوم دونالد ترامپ دارد.
به گزارش آریا، کاهش 9٫5 درصدی شاخص دلار در سال جاری — در حالی که یورو 13٫5 درصد و استرلینگ 7٫6 درصد رشد داشتهاند — گواهی بر تغییر قدرت نسبی ارزهای کلان در عرصه جهانی است. این دو ارز اروپایی در آستانه ثبت بزرگترین سود سالانه خود در هشت سال اخیر قرار دارند. در پایان معاملات، یورو در محدوده 1٫1747 دلار و استرلینگ در سطح 1٫3463 دلار ثبت شدند، در حالی که شاخص کلی دلار در 98٫228 واحد باقی ماند.
با وجود حمایت موقت پس از انتشار صورتجلسه فدرال رزرو که نشاندهنده اختلاف نظر درباره سرعت کاهش نرخ بهره بود، بازار همچنان انتظار دو کاهش نرخ بهره در سال 2026 را دارد — در حالی که بانک مرکزی تنها یک کاهش را بهصورت رسمی پیشبینی کرده است. همچنین، انتخابات ریاستجمهوری پیشرو و اعلام ترامپ مبنی بر قصد تعیین رئیس جدیدی برای فدرال رزرو در ژانویه — جایگزینی برای جروم پاول، که هدف انتقادات مکرر رئیسجمهور بوده — تردیدها درباره استقلال بانک مرکزی را تشدید کرده است.
ضعف دلار، به دیگر ارزها نیز جان تازهای دمیده است: یوان چین برای نخستین بار در بیش از دو سال، از سطح روانه 7 یوان در برابر دلار عبور کرد و به سمت مثبتترین عملکرد سالانه (نزدیک به 4 درصد) در سالهای اخیر حرکت میکند. حتی در شرایطی که بانک مرکزی ژاپن دو بار نرخ بهره را افزایش داد، ین ژاپن تقریباً ثابت ماند.
در میان ارزهای کالایی نیز عملکرد چشمگیری دیده شد: دلار استرالیا با رشدی بیش از 8 درصد، بهترین سال خود از سال 2020 را رقم زد و دلار نیوزیلند نیز با مثبت شدن روند پس از چهار سال منفی، مسیری برای رسیدن به سود 3٫4 درصدی در پایان سال پیشرو دارد.
پیشبینیها حاکی از آن است که فشارهای کاهشی بر دلار، بهویژه در سایه عدم قطعیتهای سیاسی و پولی، احتمالاً در سال 2026 نیز ادامه خواهد یافت.
منبع: رویترز