خبرگزاری آریا - این روزها اگر پای صحبت سرپرستان خانوار بنشینید، چه در تاکسی و مترو،
چه در مهمانیهای خانوادگی، یک ترجیعبند مشترک و تلخ در تمام حرفها شنیده
میشود: «دخل و خرجمان با هم نمیخواند.» انگار وارد مسابقهای نابرابر
شدهایم که هر چقدر تندتر میدویم، خط پایان (که همان رفاه نسبی است) از ما
دورتر میشود. تورم، مثل یک موریانه نامرئی، شبانهروز در حال جویدن
پایههای قدرت خرید ماست. پولی که اول ماه برای خرید مایحتاج کنار
میگذاریم، آخر ماه دیگر همان قدرت را ندارد.
در گذشته، نسخه پدران
ما برای این روزها ساده بود: «پسانداز کن.» قناعت میکردند، پولها را در
بانک یا قلک نگه میداشتند و بعد از چند سال نتیجهاش را میدیدند. اما
بیایید با خودمان صادق باشیم؛ آن نسخه قدیمی در اقتصاد پرنوسان امروز ایران
دیگر شفابخش نیست. نگهداشتن پول نقد در حساب بانکی یا خانه، در حال حاضر
شبیه نگهداشتن یک تکه یخ در گرمای تابستان است. شما کاری نمیکنید، اما
داراییتان جلوی چشمانتان آب میشود.
حالا سوالی که ذهن میلیونها
خانواده ایرانی را درگیر کرده این است: «ما که سرمایههای میلیاردی،
رانتهای اطلاعاتی یا دانش پیچیده بورسبازی نداریم، چطور باید کلاهمان را
در این طوفان سفت بچسبیم؟» آیا راهی هست که با همین پساندازهای کوچک –
مثلاً 10، 20 یا 50 میلیون تومان – بتوانیم ارزش پولمان را حفظ کنیم و حتی
سودی بالاتر از تورم بگیریم؟ پاسخ، در تغییر نگاه ما به مفهوم
«سرمایهگذاری» و آشنایی با ابزارهای نوین مالی مثل پلتفرم «دونگی» نهفته
است.
وقتی بانکها جا میمانند
بیایید یک حساب و کتاب
سرانگشتی کنیم. وقتی تورم عمومی کشور عددی بالای 40 درصد را نشان میدهد، و
بانک به سپرده شما نهایتاً 22 یا 23 درصد سود میدهد، چه اتفاقی در حال رخ
دادن است؟ شاید در ظاهر هر ماه پیامک واریز سود برایتان بیاید و خوشحال
شوید، اما در واقعیت، شما سالانه حدود 20 درصد از قدرت خرید واقعی پولتان
را از دست میدهید. این یعنی فقیر شدن تدریجی، آن هم با لبخند و رضایت
ظاهری!
خانوادههای ایرانی به دنبال پناهگاه هستند. برخی سراغ دلار و
طلا میروند. اما این بازارها هم ریسکهای خودشان را دارند. نگهداری
فیزیکی طلا خطر دزدی دارد، و نوسانات دلار هم میتواند با یک خبر سیاسی،
سرمایه شما را پودر کند. ضمن اینکه خرید ارز، هیچ کمکی به اقتصاد کشور
نمیکند و صرفاً جابجایی پول است. اینجاست که یک خلاء بزرگ احساس میشود:
بازاری که هم «امن» باشد، هم «سودآور» و هم «مولد».
ظهور «دونگی»؛ دموکراسی در سرمایهگذاری
تا
چند سال پیش، سرمایهگذاری در صنایع بزرگ، مختص «از ما بهتران» بود. مگر
میشد با 10 میلیون تومان در سود یک کارخانه پتروشیمی یا یک شرکت داروسازی
شریک شد؟ درهای اتاق مدیران این شرکتها فقط به روی سرمایهگذاران میلیاردی
باز بود.
اما تکنولوژی ورق را برگرداند. پلتفرمی به نام «دونگی» با
استفاده از مدل جهانی Crowdfunding (تأمین مالی جمعی)، این درهای بسته را
شکست. فلسفه دونگی ساده اما انقلابی است: «قطرهقطره جمع گردد، وانگهی دریا
شود.» این پلتفرم پولهای خرد هزاران نفر را تجمیع میکند و آن را به
سرمایهای عظیم تبدیل میکند.
امنیت؛ خط قرمز خانوادههای ایرانی
طبیعی
است که وقتی صحبت از سرمایهگذاری آنلاین میشود، اولین چیزی که تنِ آدم
را میلرزاند، امنیت است. خاطرات تلخ موسسات مالی غیرمجاز هنوز از حافظه
تاریخی ما پاک نشده است. پدر خانواده حق دارد بپرسد: «از کجا معلوم فردا
این سایت هم بسته نشود؟»
تفاوت اصلی و بنیادین دونگی با سایتهای
نامعتبر، در «ریشه» آن است. فعالیتهای این پلتفرم دقیقاً در چارچوب
دستورالعملهای تامین مالی جمعی فرابورس انجام میشود. این یعنی ما با یک
فضای بیدروپیکر طرف نیستیم. تمام تراکنشها، تمام قراردادها و تمام
شرکتهایی که برای جذب سرمایه میآیند، زیر ذرهبین نهادهای ناظر بازار
سرمایه هستند.
اما نظارت به تنهایی کافی نیست؛ «ضمانت» لازم است.
دونگی برای اینکه خیال سرمایهگذاران خرد را راحت کند، مدلی هوشمندانه
طراحی کرده است. شرکتهایی که میخواهند از طریق دونگی پول جذب کنند، باید
تضامین بسیار معتبر ارائه دهند. این تضامین اغلب به صورت «ضمانتنامه تعهد
پرداخت بانکی» است.
چرا سود دونگی از بانک بیشتر است؟
این
سوالی است که خیلیها با بدبینی میپرسند: «مگر میشود جایی هم امن باشد و
هم سود 40 درصدی بدهد؟ حتماً کاسهای زیر نیمکاسه است.» پاسخ در منطق
اقتصادی «تولید» نهفته است. وقتی شما پولتان را در بانک میگذارید، بانک
پول شما را میگیرد و با نرخهای بالاتر (مثلاً 28 درصد یا بیشتر) به صنایع
وام میدهد. در واقع بانک این وسط واسطهگری میکند و بخش بزرگی از سود را
برای خودش برمیدارد.
دونگی این واسطه پرهزینه را حذف کرده است. شما
مستقیم به تولیدکننده وصل میشوید. یک تولیدکننده حاضر است برای تامین
سرمایه در گردش خود، سودی معادل 35 تا 45 درصد (و گاهی بیشتر در طرحهای
شناور) پرداخت کند، چون حاشیه سود تولید و فروشش بالاتر از این حرفهاست.
پس این سود بالا، جادو نیست؛ بلکه تقسیم عادلانه منافع بین «صاحب سرمایه»
(شما) و «صاحب صنعت» است.
نکته جذابتر برای حساب و کتاب خانوادهها، بحث «معافیت مالیاتی» است. طبق قوانین حمایت از تولید، سودی که شما از طریق پلتفرمهای تامین مالی جمعی فرابورس مثل دونگی به دست میآورید، برای اشخاص حقیقی کاملاً معاف از مالیات است. یعنی سود خالص.
سبدگردانی با پول توجیبی!
یکی از اصول مهم سرمایهگذاری https://dongi.ir/professionals/
که همیشه کارشناسان میگویند این است که «همه تخممرغها را در یک سبد
نگذارید.» اما عمل کردن به این توصیه برای کسی که کلاً 50 میلیون تومان
پسانداز دارد، تقریباً غیرممکن بود. با 50 میلیون تومان نمیشود هم زمین
خرید، هم مغازه و هم طلا.
اما در دونگی، این کار شدنی است. ویژگی
منحصربهفرد این پلتفرم این است که حداقل مبلغ سرمایهگذاری در آن بسیار
پایین است. شما میتوانید با همان 50 میلیون تومان، در 5 طرح مختلف (مثلاً
هر کدام 10 میلیون تومان) سرمایهگذاری کنید. بخشی را در حوزه دارو، بخشی
در صنایع غذایی، بخشی در پتروشیمی و بخشی در صادرات خشکبار. با این کار،
عملاً ریسک خود را مدیریت کردهاید.
شفافیت؛ حلقه گمشده اقتصاد
یکی
از چیزهایی که در دونگی تجربه میکنید، «شفافیت افراطی» است. قبل از اینکه
ریالی پرداخت کنید، میتوانید گزارشهای کارشناسی را بخوانید. دونگی تعارف
ندارد؛ در گزارشهای ارزیابی، حتی ریسکهای احتمالی طرح را هم با فونت
درشت مینویسد. شما میدانید این شرکت کجاست، صورتهای مالیاش چه
میگویند، مدیرانش چه کسانی هستند و قرار است با پول شما دقیقاً چه کار
کنند. علاوه بر این، گزارشهای دورهای پیشرفت پروژه هم منتشر میشود.
چطور شروع کنیم؟
برای
ورود به دنیای سرمایهگذاری مدرن با دونگی، اگر کد سجام دارید (که اکثر
ایرانیها به خاطر سهام عدالت دارند)، نیمی از راه را رفتهاید. کافیست به
سایت دونگی مراجعه کنید. فرآیند ثبتنام تماماً آنلاین است و اطلاعات شما
به صورت امن از سامانه سجام فراخوانی میشود. بعد از ثبتنام، لیست
فرصتهای سرمایهگذاری باز (طرحهایی که در حال جذب پول هستند) را
میبینید. میتوانید سودها، زمانبندی پرداخت (ماهانه یا در پایان دوره) و
نوع ضمانتنامهها را مقایسه کنید و طرحی را که با شرایط شما همخوانی دارد
انتخاب کنید.
فردا دیر است همین امروز اقدام کنید
پلتفرم
دونگی، راهکاری است که متناسب با زیستبوم اقتصادی ایران طراحی شده است.
جایی که خانوادهها میتوانند بدون نیاز به سرمایههای کلان، از مزایای
بازارهای بزرگ بهرهمند شوند. این یک دعوت به ثروتمند شدن یکشبه نیست؛
دونگی چراغ جادو ندارد. اما یک ابزار قدرتمند، قانونی و منطقی است برای
اینکه اجازه ندهیم دسترنج سالها تلاشمان، جلوی چشمانمان آب شود.