خبرگزاری آریا - نقد عملکرد نمایندگان مجلس، نهتنها حق رسانهها و شهروندان است، بلکه لازمه پویایی سیاسی و اصلاح مسیر حکمرانی به شمار میرود. با این حال، نقد زمانی ثمربخش و قابل دفاع است که بر پایه دادههای دقیق، توازن در قضاوت و پرهیز از تعابیر احساسی و تحقیرآمیز استوار باشد.
به گزارش خبرگزاری آریا در استان کهگیلویه و بویراحمد، نقد عملکرد نمایندگان مجلس، نهتنها حق رسانهها و شهروندان است، بلکه لازمه پویایی سیاسی و اصلاح مسیر حکمرانی به شمار میرود. با این حال، نقد زمانی ثمربخش و قابل دفاع است که بر پایه دادههای دقیق، توازن در قضاوت و پرهیز از تعابیر احساسی و تحقیرآمیز استوار باشد. یادداشتی که اخیراً در نقد عملکرد دکتر محمد بهرامی، نماینده مردم بویراحمد، دنا و مارگون منتشر شده، اگرچه در ظاهر دغدغه توسعه منطقه را دارد، اما در بخشهای قابل توجهی از این اصول فاصله گرفته است.
نخست آنکه تقلیل جایگاه و اثرگذاری یک نماینده به صرف ریاست یا عدم ریاست بر یک کمیسیون، نگاهی سادهانگارانه به سازوکار مجلس شورای اسلامی است.
عضویت در کمیسیون تخصصی، بهویژه کمیسیون انرژی، در بسیاری موارد امکان پیگیری مؤثرتر مطالبات حوزه انتخابیه را فراهم میکند و تجربه نشان داده است که لزوماً همه دستاوردهای ملی و منطقهای از مسیر ریاست کمیسیونها حاصل نمیشود. آنچه اهمیت دارد، خروجی و نتیجه ملموس این حضور است، نه صرف عنوان.
در همین چارچوب، آغاز عملیات لرزهنگاری در چهار پهنه مهم انرژی مختار، ریگ، شورم و دودرو با سرمایهگذاری بیش از پنج هزار میلیارد تومان، رخدادی کوچک یا صرفاً نمادین نیست. این پروژه، که برای نخستین بار وعدههای چندینساله را وارد فاز اجرایی کرده، بستر شناسایی و بهرهبرداری اصولی از ذخایر هیدروکربوری استان را فراهم ساخته و میتواند نقشه انرژی کهگیلویه و بویراحمد را بهطور جدی متحول کند. نادیدهگرفتن چنین دستاوردی، با هر نگاه انتقادی، منصفانه نیست.
از سوی دیگر، قیاس مداوم بویراحمد با گچساران و باشت، بدون توجه به تفاوتهای تاریخی، ساختاری و تمرکز صنایع نفتی در آن مناطق، اگرچه از منظر رسانهای جذاب است، اما تحلیلی دقیق ارائه نمیدهد. توسعه منطقهای، محصول یک فرد یا یک دوره نیست و بخشی از آن به تصمیمات کلان ملی و انباشت سرمایه در دهههای گذشته بازمیگردد. این واقعیت، نه از نقش نمایندگان فعلی میکاهد و نه توجیهی برای نادیده گرفتن تلاشهای آنان است.
همچنین، رویکرد دکتر محمد بهرامی در موضوعات حساسی مانند سدهای ماندگان و خرسان 3، نشاندهنده نوعی نگاه مسئولانه به توسعه است؛ نگاهی که توسعه را در تعارض با محیطزیست و منافع بلندمدت مردم تعریف نمیکند.
طرح پرسشهای رسمی در مجلس و تأکید بر لزوم تکمیل مطالعات زیستمحیطی، مصداق «انفعال» نیست، بلکه نشانه احتیاط کارشناسی و پایبندی به منافع ملی است؛ امری که در تجربههای پرهزینه گذشته، اهمیت آن بیش از پیش روشن شده است.
در خصوص موضوع غیبت در جلسات مجلس نیز، اگرچه شفافیت و پاسخگویی امری ضروری است، اما قضاوت قطعی بدون تفکیک میان غیبت، مأموریتهای رسمی، حضور در حوزه انتخابیه و پیگیری امور اجرایی، تصویری ناقص ارائه میدهد. بسیاری از پیگیریهای مؤثر نمایندگان، لزوماً در صحن علنی مجلس رخ نمیدهد و بخش قابل توجهی از آن در کمیسیونها، وزارتخانهها و نشستهای تخصصی صورت میگیرد.
در نهایت، اذعان به توان لابیگری و نفوذ سیاسی برخی نمایندگان دیگر، نباید به ابزاری برای تخریب شخصیت یا تحقیر نمایندهای دیگر تبدیل شود. دکتر محمد بهرامی، چه موافقانش بپذیرند و چه منتقدانش نخواهند، با پیگیری پروژههای انرژی، زیرساختی و خدماتی و با حضوری مسئولانه در کمیسیون انرژی، مسیری متفاوت اما قابل دفاع را برگزیده است؛ مسیری که بیش از هیاهوی رسانهای، بر نتایج تدریجی و پایدار تکیه دارد.
نقد منصفانه، راه اصلاح را هموار میکند؛ اما تخریب، تنها بر شکافها میافزاید. بویراحمد بیش از هر چیز، امروز به گفتوگویی عقلانی، واقعبینانه و مبتنی بر منافع بلندمدت خود نیازمند است.
به امید به خدا و عطای او.